พรรณไม้ภายในโรงเรียนชุมชนวัดเกยไชยเหนือ

ต้นอินทนิล ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lagerstroemia speciosa Pers. ชื่อวงศ์ : LYTHRACEAE ชื่อเรียกอื่น : ฉ่องมู ตะแบกดำ บาเย บาเอ        อินทนิล หรือ อินทนิลน้ำ เป็นไม้ยืนต้น เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นทั่วไปตามที่ราบลุ่มและบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ลำห้วย ในป่าเบญจพรรณชื้นและป่าดงดิบทั่วทุกภาค จะพบมากในป่าดงดิบภาคใต้ มีดอกสีม่วง สวยงาม มีชื่อในแต่ละท้องถิ่นต่าง ๆ กัน เช่น ตะแบกอินเดีย ฉ่องมู ซอง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) บาเอ (ปัตตานี) บางอบะซา (ยะลา นราธิวาส มาเลเซีย) อินทนิล (ภาคกลาง ภาคใต้) ตะแบกดำ (กรุงเทพฯ) เพิ่มเติม : อินทนิลเป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดสกลนครและจังหวัดระนอง ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ใบ        เป็นใบเดี่ยว (simple leaf) ออกตรงข้าม (opposite) หรือเยื้องกันเล็กน้อย (sub-opposit) ทรงใบรูปขอบขนาน (oblong) หรือรูปขอบขนานแกมรูปหอก (lanceolate) กว้าง 5 - 10 ซ.ม. ยาว 11 -26 ซ.ม. เนื้อใบค่อนข้างหนา เกลี้ยง เป็นมันทั้งสองด้าน โคนใบมนหรือเบี้ยวเยื้องกัน เล็กน้อย ปลายใบเรียวและเป็นติ่งแหลม เส้นแขนงใบมี 9 -17 คู่ เส้นโค้งอ่อนและจะจรดกับเส้นถัดไปบริ...

ต้นหูกระจง ชื่อวิทยาศาสตร์ : Terminalia ivorensis Chev. ถิ่นกำเนิด : ป่าแอฟริกาตะวันตก แถบเส้นศูนย์สูตร ตั้งแต่ประเทศกินีไปจนถึงประเทศแคเมอรูน         ต้นหูกระจง หรือ แผ่บารมี (Terminalia ivorensis Chev.) เป็นไม้ที่มีการเจริญเติบโตเร็ว และมีอายุยืน สำหรับในประเทศไทยพบต้นหูกระจงอยู่ทั้งหมด 3 สายพันธุ์ คือ หูกระจงธรรมดา หูกระจงหนาม และหูกระจงแคระ ทั้งนี้ หูกระจงธรรมดาเป็นพันธุ์ที่ได้รับความนิยม ในการซื้อไปปลูกเป็นไม้ประดับมากที่สุด ทั้ง ๆ ที่หูกระจงหนามมีทรงพุ่มที่สวยกว่า และใบของต้นหูกระจงหนามจะเป็นเงา และแน่นกว่าเหมาะที่จะปลูกเป็นไม้กระถาง เหตุผลที่สำคัญที่คนสนใจปลูกต้นหูกระจงหนามไม่มาก เนื่องจากความเชื่อเรื่องหนามที่ไม่เป็นมงคลต่อผู้ปลูก สำหรับหูกระจงแคระ เป็นหูกระจงที่หายากกว่าหูกระจงสายพันธุ์อื่น ลักษณะทางพฤกษศาสตร์            ต้นหูกระจง เป็นไม้ประดับชนิดหนึ่ง ที่มีการเจริญเติบโตเร็ว และมีอายุยืน ทั้งยังเป็นไม้ที่มีทรงพุ่มสวยงามแตกกิ่งเป็นชั้น ๆ โดยในแต่ละชั้นจะห่างกันประมาณ 50 - 100 เซนติเมตร และใบของต้นหูกระจงหนามจะเป...

ต้นเสลา ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lagerstroemia loudoni Teijsm. & Binn นิเวศวิทยา : ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบ และป่าชายหาด พบทางตะวันออกเฉียงเหนือ                     ภาคตะวันออก และภาคกลางลงไปถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์         ต้นเสลา เป็นต้นไม้ประจำจังหวัดนครสวรรค์ บางท้องถิ่นก็เรียก เกรียบ ตะแบกขน ต้นนี้พิเศษตรงพุ่มใบเวลาถึงช่วงออกดอก ต้นจะทิ้งใบทั้งต้น เราก็จะได้เห็นดอกเต็มตา ห้อยย้อยสวยงาม คนเลยนิยมปลูกประดับสวน ปลูกใกล้ๆ บ้านเพื่อให้ร่มเงากับตัวบ้าน ที่น่าสนใจก็คือเป็นไม้โตช้า หมดห่วงเรื่องที่ต้องคอยตัดแต่งกิ่งไปได้เลย ลักษณะทางพฤกษศาสตร์        เสลา เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงตั้งแต่ 10 เมตร ถ้าต้นสมบูรณ์ ดินดี น้ำถึง สูงได้ถึง 20เมตร ถึงแม้จะเป็นไม้ยืนต้นทรงพุ่มกลม หนาทึบแต่ก็จะมีช่วงผลัดใบได้เหมือนกัน ลำต้น ถ้าอายุมากๆ จะแตกเป็นริ้วๆ เป็นทางยาวทั้งต้น แต่ถ้าอายุยังน้อยก็จะไม่เห็นลายแตกพวกนี้ ใบและดอก        ใบออกเป็นใบเดี่ยวสลับกัน แผ่นใบใหญ่ ปลาย...

ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ ชื่อวิทยาศาสตร์ : Tabebuia rosea ชื่ออื่น ๆ : ชมพูอินเดีย ธรรมบูชา ตาเบบูย่าพันธุ์ทิพย์ แตรชมพู  ชื่อสามัญ : Pink Trumpet shrub, Pink Trumpet Tree, Pink Tecoma ถิ่นกำเนิด :  เขตร้อนของทวีปอเมริกาใต้ ต่อมาได้ถูกนำไปปลูกในเขตร้อน                    ทวีปต่าง ๆ อย่างแพร่หลายรวมทั้งประเทศไทย ต้นชมพูพันธุุ์ทิพย์ เป็นพืชในวงศ์แคหางค่าง(Bignoniaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เป็นต้นไม้ประจำชาติเอลซัลวาดอร์ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตรเป็นผู้นำเข้ามาปลูกในประเทศไทย เมื่อ ค.ศ. 1957 (พ.ศ. 2500) ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ชมพูพันธุ์ทิพย์เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ ขนาดกลางถึงใหญ่ เรือนยอดรูปไข่หรือทรงกลม แผ่กว้างเป็นชั้น ๆ เปลือกต้นเรียบสีเทาหรือสีน้ำตาล เมื่ออายุมากเปลือกแตกเป็นร่อง กิ่งเปราะหักง่าย ใบเป็นใบประกอบรูปนิ้วมือ ใบย่อย 5 ใบ ก้านใบรวมยาว 5-30 เซนติเมตร ก้านใบย่อยยาว 0.5-2.5 เซนติเมตร ใบรูปขอบขนานหรือรูปไข่แกมรูปรี กว้าง 3-7 เซนติเมตร ยาว 7.5-16 เซนติเมตร ปลายใบแหลมหรือเรียว...

ต้นไทรย้อย ชื่อวิทยาศาสตร์ : Ficus benjamina Linn ชื่อวงศ์ : MORACEAE ชื่ออื่น : ไทร, ไทรกระเบื้อง, ไทรพัน, ไฮ, ไทรย้อยใบแหลม , จาเรย , ไซรย้อย  การปลูก: ปลูกลงดิน และปลูกในกระถาง การดูแลรักษา:   ต้องการแสงแดดจัด น้ำปานกลาง ชอบดินร่วนซุย การขยายพันธุ์:   เพาะเมล็ด ตอนกิ่ง หรือ ปักชำ ถิ่นกำเนิด : ทวีปเขตร้อน อาทิ เอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกากลาง อเมริกาใต้ และแอฟริกา                    พบมากในแถบอินเดีย และประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงประเทศจีนตอนใต้ ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ลำต้น        ไทรย้อย จัดเป็นไม้ยืนต้นหรือพุ่มไม้ผลัดใบขนาดกลาง ที่มีความสูงได้ประมาณ 5-15 เมตร ลำต้นแตกเป็นพุ่มหนาทึบและแผ่กิ่งก้านสาขาทิ้งใบห้อยย้อยลง เปลือกต้นเป็นสีน้ำตาล กิ่งก้านห้อยย้อยลง มีลำต้นที่สูงใหญ่ ตามลำต้นจะมีรากอากาศแตกย้อยลงสู่พื้นดินเป็นจำนวนมากดูสวยงาม รากอากาศเป็นรากขนาดเล็ก เป็นเส้นสีน้ำตาล ลักษณะรากกลมยาวเหมือนเส้นลวดย้อยลงมาจากต้น รากอากาศที่มีขนาดใหญ่จะมีเนื้อไม้ด้วย มีรสจื...

ต้นสาละ ชื่อวิทยาศาสตร์ : Shorea robusta ชื่อบาลี : สาล (สา-ละ) , อสสกณณ (อัส-สะ-กัน-นหะ) , อสสกณณโณ (อัส-สะ-กัน-โน) , สาโล (สา-โล) ชื่อสามัญ : Sal, Shal, Sakhuwan, Sal Tree, Sal of India, Religiosa ชื่อวงศ์ : Dipterocarpaceae ถิ่นกำเนิด : ทางเหนือของประเทศอินเดีย ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเนปาล สภาพนิเวศน์ : ชอบขึ้นในที่ชุ่มชื้น การขยายพันธุ์ : เพาะเมล็ดได้ผลดี ถ้าใช้ทาบกิ่ง ตอนกิ่ง ติดตา จะได้ผลน้อยมาก ต้นสาละ   เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู เป็นที่ประทับของพระเจ้า และเป็นสัญลักษณ์แห่งอินทรา ในทางพุทธศาสนา ต้นสาละคือต้นที่พระพุทธมารดายืนเหนี่ยวกิ่งในขณะประสูติไม่ใช่ต้นสาละลังกา   เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความสำคัญในอินเดีย ใช้ในการก่อสร้างโดยเฉพาะกรอบประตูและหน้าต่าง ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ สาละ เป็นพืชพวกเดียวกันกับพะยอม เต็ง รัง    มีลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ ลำต้น เปลาตรง เปลือกสีเทาแตกเป็นร่อง เป็นสะเก็ดทั่วไป เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ปลายกิ่งมักจะลู่ลง กิ่งอ่อนเกลี้ยง ใบ เดี่ยว ดกหนาทึบ รูปไข่กว้าง โคนใบเว้าเข้า ปลายใบเป็น...

ต้นหูกวาง ชื่อวิทยาศาสตร์ :   Terminalia catappa ชื่อ วงศ์:   COMBRETACEAE ต้นหูกวาง  เป็นไม้ยืนต้นที่พบได้ทั่วไปในทุกจังหวัดของไทย นิยมปลูกเพื่อวัตถุประสงค์การให้ร่มเงา และเนื้อไม้เป็นหลัก เนื่องจากมีใบใหญ่ สีเขียวสวยงาม โดยเฉพาะในฤดูการแตกใบใหม่ มักพบปลูกในสถานที่ราชการหรือที่สาธารณะต่างๆ เพื่อให้มีร่มเงาบังแดด ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ลำต้น       ต้นหูกวางเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งเป็นชั้นๆในแนวราบ เรือนยอดค่อนข้างกลมหรือเป็นรูปพีระมิดหนาทึบ เปลือกต้นมีสีเทา แตกเป็นร่องตื้นๆ ใบ             ใบหูกวางจัดเป็นใบเดี่ยว มีสีเขียวอ่อนแเมื่อแตกใบใหม่ และเมื่อแก่จะออกสีเหลืองถึงน้ำตาล ใบจะแตกเรียงสลับบริเวณปลายกิ่ง มีรูปไข่กลับด้าน กว้างประมาณ 8-15 เซนติเมตร ยาวประมาณ 12-15 เซนติเมตร ปลายใบมีติ่งแหลม ส่วนโคนใบมีลักษณะสอบแคบ เว้า และมีต่อม 1 คู่ แผ่นใบมีลักษณะหนา และมีขนนุ่มปกคลุม ขอบใบเรียบ ผลัดใบในฤดูหนาว ช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน ดอก       ดอกต้นหูกวางจะออกเป...